mae : chapter 21 ^_^

tinatamad akong mag system testing. 

ang togol ko na ding nd na a-update ang tumblr ko. siguro dahel nd katulad sa orange na panay lang ang sulat at repost dahel accessible sya. eh dito, lage n lang blocked or something.

we had lunch at dencio’s. last day na nila kua allan, miss cha at miss tina. minsan, iniisip ko na parang unfair din sa knila kase, sila, maro-roll off, tapos kame, roll in. ganun.

kanta mode…

kamusta na, andyan ka pa ba?
wala na yatang ibang magagawa kundi tumawa
andyan pa ba, mga alaala?
ang tanging bagay na naiwan sating dalawa

wag ng paikutin ang isa’t isa
lahat ng bagay ay malinaw na
di na rin kailangan pagpilitan pa
di mo na kinakailangan pang magsalita

nakita ko na lahat ito, pinahihiwatig ng mata
salamat na lamang sayo.
nakita ko na lahat ito, pinahihiwatig ng mata
salamat na lamang sayo.

—-

katulad ng dati, wala akong magawa. actually, meron naman eh, tinatamad lang ako. malamang sa alamang. makakatulog na naman ako neto. kaya nga pinagdadasal kong wag ng mag seat movement. kase po, hindi na ako makakatulog ng matino. amfff :/

—-
kanta mode ulet…

sandali na lang. maari bang pagbigyan. 
aalis na nga. maari bang hawakan ang iyong mga kamay.
sana ay maabot ng langit ang yong mga ngiti
sana ay masilip

wag kang mag alala
di ko ipipilit sayo
kahit na lilipad
ang isip ko’y torete sau

ilang gabi pa nga lang ng tayo’y pinagtagpo
na parang may tumulak, nanlalamig nanginginig na ako
akala ko nung una may bukas ang ganito 
mabuti pang umiwas pero salamat na rin at nagtagpo

torete
torete
torete ako
torete
torete
torete sayo

wala na naman akong magawa. checked mail ng acn. ng fuller. citrix. and stuff. hindi na masama para sa 1k per day sa pag che-check ng email at pag tulog pag lunch time.

as usual, maaga na naman akong pumasok. basa ng mga notes. tapos, when i read RC’s, i repost it. plus something else. here it goes…

——————————————————————————-
you might be feeling worthless to one person, but don’t forget, you are priceless to another.

~> tologo lang ha?! parang hindi nman…
—-
MCK B 2.35G -> tentative
MCK B 2.35K x 60567
shift : 9PM - 6AM ^_^
——————————————————————————-

and then starts wondering, parang hindi nga naman. parang there’s something bout me that they all hate. ano ba kaseng meron. parang lage na lang akong nilalayuan. i tried to be good and all. pero. ano ba kase. no time to chat with me. alam mo ung mapapaisip ka na kng anong meron sa kanila na wala sau and they still keep their communication open and leave me all along. i still keep on thinking how to keep them stay with me. though, madalas naman akong mag-isa at mejo nasasanay na din ako eh. pero minsan talaga. ung mga taong tinuturing mong everything, bale wala ka lang pala sa kanila. ung tipong umaasa ka na totoo nga na lahat ng bagay na ginagawa mo eh babalik din sau. kaya when you try to be good, umaasa ka na magiging mabait din sila sau, but it’s not. worst ang nangyayare. sometimes, i tend not to make friends or to be close to somebody else na eh. kase. alam ko in the end, ganun lang ulet ang mangyayare. soooo harsh. i thought… everything’s fair. pero hindi naman pala.

emo mode. but cant help it. ung mga bagay na nakasanayan mong ginagawa nyo date. bigla bigla na lang nawawala. pero ung ibang kasama mo, tuloy tuloy paren. nakakainis. nakakairita. nakakaingget. tao lang naman ako, kaya hindi maiwasang maramdaman. pero. hanggat maaari, pinipigilan ko. kase, wala din namang mangyayare kng papairalin ko ang mga bagay na un sa puso ko. hindi din naman mababalik ng mga emosyong un ang dating communication namen. tsk.

i have no plans of reading my notes today. still. same issue. hindi na ako maka move on dito.

baket ba nd nila magawang ilipat ung date ng outing. nakakaiyak naman. nd ko naman sinasabe na kng anong pagtrato ko saknila, they must do the same thing to me. pero, ewan ko ba, that’s how i feel. nasanay lang siguro ako na kapag may gusto ako, lage kong nakukuha, nagagawan ko ng paraan. kng mag adjust man ako, nagagawa ko paren. but today’s case is difficult. supposedly, impossible ang ilalagay ko eh. pero, meron kasi akong nabasa na ang sabe, walang bagay na impossible. mahirap lang.

btw. it was so immature of crying for that. thinking na i was nothing to them. they dont care at all and stuff. thinking din na, it is just soo fucking unfair na kapag ung isa wala, they make way para makasama sya, and then, in my case, they have no plans of moving it. making me feel the worst feeling ever - to be forgotten and/or iwasan and/or ka-ilang-an.

i dont know why most of the time ganun. how i wish they could tell me what’s wrong with me para naman mabago ko ung negative thing na un so that i won’t be misunderstood and vice versa. i think it is also unfair for me kng ako na lang lage ang gagawa ng paraan for them.

still, trying to mend this broken heart. trying to be optimistic for them. at stupidly, ako na naman ang nag-aadjust. so immature ko today. feeling self-pity and all that. and i don’t know how long i would feel this. matagal-tagal na din pala akong nd nakakaramdam ng kalungkutan na ganito after voldy’s case. but this is different, i guess. friendly relationship. boom!

hindi ko talaga mapigilang magtampo. or mag move on. tao lang din naman ako. feeling both good and the bad things in life. pero kng pde namang gawan ng paraan, it would be good for both sides. sabi nga nila, kng may gusto, may paraan, pag ayaw maraming dahilan. un nga lang, they never mentioned their reasons unto me, kaya, until now, i am fuckinly clueless why they dont want to move the that stupid date for the event. i can sacrifice this weekend for them. kahet na matagal ng binalak ni ate ang ek for sunday. i would go paren. why can’t they do the same. mutualism.

hindi ko ren magets why im feeling this way. though. ilang months palang naman kame nagsasama and all that. siguro dahil naging masaya ako kasama nila. iba ang tawa pag nakikita sila. sabi ko nga sa fb stat ko. hindi sapat ang oc confe araw araw. iba paren ang nakikita mo sila.

im still praying that everythings goin to be fine. sana naman mapagbigyan nila ako. sana i’ll stop being emo, having self-pity and all that. this seems immature. i wish i could move on to this. i hope the pain would be gone right away.

ang biles pala ng 1 year. before graduation to eh. if i’m not mistaken, last may 5, 2011 to… imba much!

//source : http://www.facebook.com/photo.php?fbid=333582656708082&set=t.1196442466&type=3 
//<bibo’s>